Kendini beğenmiş bir diktatör, tebaasının, dünyanın kötülüklerini kendilerini savunamayacak kadar güçsüz olanlara yüklemesine izin verir. Kibirli bir kraliçe, Tanrı adına katliam yapılmasına izin verir. Burnu havada bir devlet başkanı kendi hırsını körüklediği sürece her türlü nefretin yayılmasına izin verir. Bu meselenin tatsız gerçeği de şu ki insanlar bunu yalayıp yutuyor. Toplum tıka basa karnını
doyurup ardindan cürümeye yüz tutuyor. izin, özgürlüğün şişmiş cesedidir.