Şimdi ekranını kapat ve bir pencereyi aç. Bir nefes al. Çünkü bazı günler, sadece nefes almak bile küçük ama sahici bir başkaldırıdır. Kendini hatirla. Sana dayatılan suretlerden değil, kendi sesinden tanı kendini. Artik biri seni izliyorsa sadece tüketmek için değil; belki de ilk kez, gerçekten anlamak için olsun. Zira sen bir içerik değilsin . Sen, içinde zamanin tortusunu, kalbin yükünü ve bir ömrün hikmetini taşıyan bir insansın.
Bu dünyanin sana, sen olduğun için ihtiyaci var.
Şaka, ima, laf sokma, metafor, düz bir akışta ilerlemeyen her cümle beynini zonklatıyordu. Anlamak imkansızdı. Söylenen her şeyin altında başka bir gerçek varsa bunca laf boşunaydı.