Nadir kemaloğlu
@nadkee
Öğrenen, öğreten.
Yolun sonu yok ki...
Yol hep yeniden başlıyor. Biten biziz. Bitmemek için savaştığımız kadar insanız..
Vedat Türkali
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
EYLÜL Tavsiyeleri;
🍁 Şiir okumayın..
Çünkü Eylül zaten şairdir...
🍁 Nereye gideceğim diye düşünüp durmayın. Çünkü Eylül'de her yer güzeldir.
🍁Korkmadan sinemaya gidin..
Çünkü sabun köpüğü filmler gösterimden kalkmıştır.
🍁 Sokaklara vurun kendinizi..
Çünkü güneş artık terletmiyor.
🍁 Yürüyün...
Çünkü trafik berbat olur bu ayda...
🍁 Açıkhava'da konsere gidin...
Çünkü son demleridir.
🍁 Eğlenmek için kasmayın...
Çünkü melankoliktir bu ay...
🍁Üzerinize birşeyler almadan çıkmayın...
Çünkü her an serpiştirebilir.
🍁Uzun yola çıkın...
Çünkü "NE GÜZELDİR YOLLARDA OLMAK ŞİMDİ."
ANNE...
Hayat ilerledikçe, annemin ne kadar olağanüstü bir insan olduğunu daha iyi anlıyorum...
Ancak ne yazık ki; bunları kendisine söyleyemiyorum...
Bir evlat kendisine hayat veren annesine nasıl teşekkür edebilir?...
Bir çocuğu büyütürken gösterdiği sevgiye, sabra ve onca çabaya?...
Bebekken arkasından koştuğu, asabi bir ergeni anladığı, her şeyi bildiğine inanan üniversite öğrencisini hoş gördüğü için şükranlarını nasıl dile getirebilir?...
Nasıl minnet duyabilir?...
Anne olmuş bir evlat hâlâ kendisine annelik yapan bir insana nasıl teşekkür edebilir?...
Her zaman nasihat vermeye hazır olduğu hâlde, istendiğinde, ya da gerektiğinde sessiz kalmayı başardığı için...
Binlerce kez söyleyebileceği durumlarla karşılaşmasına karşın,
“Ben sana dememiş miydim” demediği için...
Sevgi dolu, düşünceli, sabırlı ve bağışlamayı bilen kendisi olduğu için, nasıl teşekkür edebilir?...
Yazık ki; annemin bana örnek olmasına, şükretmekten başka bir şey gelmiyor elimden...
Ann LANDERS
Eger dil dîlber be, ma dîlber kî ye
Eger dîlber dil be, navê dil çi ye
Ez dil û dîlber tevlihev dibînim
Nizanim ku dil kî û dilber kî ye...
Zülfü Livaneli'nin de dediği gibi;
“Durduk yere kendimi çok hüzünlü ve kırgın hissediyorum. Kim bilir hangi birikmiş olayların ruhuma yansıması bu..”