Cumhuriyetin ilk yıllarında Ankara’ya öğretmenlik görevi için en yakın arkadaşı Nermin hanım ile gelen Nahit Fıratlının hayatından bir kesiti anlatan biyografik bir roman.
Kitap boyunca Nahit Hanım’ın hayatıyla birlikte, Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki özgürlük, mücadele ve değişim rüzgarları da aktarılıyor. Nahit hanım sadece bir aşkın figürü olarak değil, kendi ayakları üzerinde duran, Cumhuriyet’in getirdiği yeni kadın kimliğini cesaretle taşıyan bir birey olarak ele alınıyor.
Yani sadece bir hayat hikayesi değil, bir dönemi, bir kuşağı ve Cumhuriyet’in edebiyatla yoğrulmuş tarihini de anlatan; Sabahattin Ali’nin, Orhan Veli’nin, necip Fazıl’ın ve daha nicelerinin hikayelerine de ayna tutan bir eser. Kesinlikle tavsiye ederim.
Yanlış insanların arasında tek doğru kalanlardı onlar. Yalnızlardı bir o kadar da kalabalık. Orhan Veli’nin aşk dolu mektuplarını gönderecek parası, Nahit Hanım’ın ise o mektupları evine alacak cesareti yoktu. Ama yinede çok cesurlardı. Orhan Veli “içimdekilerden başka hayat yok” diyerek adeta Nahit hanıma aşkını dolu dizgin itiraf etmişti. Orhan Veli’nin kullandığı cümle benim için mükemmeliyet tellakisiydi resmen.
Nahit hanım bir daha cevap alamayacağı bir mektup yazmış ve orada Orhan Veli’ye “şiire de ihtiyacım var, meğerse şiir ihtiyaçmış” diyor.
Şiir gerçekten bir ihtiyaç; ekmek gibi, su gibi,
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Samet Ağaoğlu’nun Rönesans gibi kadın,Cemal Süreyya’nın Cumhuriyet Gibi Kadın ve Cahit Külebi’nin Koruyucu Meleğimiz dediği Nahit Hanımın hikayesi…
Araştırmacı gazeteci yazarın daha önce iki kitabını okudum. Melek Terörist ve Fahişe, Yeşil Mürekkep. İkisi de çok hoşuma gitti. En son okuduğum yeşil mürekkepte Sabahattin Ali’yi hapishanede ziyarete gelen Nahit Hanım vardı. O kadar güzel bir kadındı ki Sabahattin Ali onun görüşüne çıkarken hazırlanıyordu falan. Merak ettim nasıl bir kadın diye araştırırken bu kitaba rastgeldim ve Sabahattin’ i çok sevdiğim için bunu da okumak istedim.
Cumhuriyetin ilk kuruluş yıllarından 1950li yıllara kadar geçen dönem ve Nahit Hanımın okul yılları öğretmenlik yılları aşk hayatı anlatılmış.Harf inkılabından tutun da Atatürkle dans ettiği anlara kadar her şey hakkında bilgi verilmiş. 1940 lı yıllarda köy enstitülerini,evlerine haftada bir gelen ünlü şairleri yazarları ve şarap eşliğindeki muhabbetleri anlatmış.Evli olduğu halde Sabahattin Ali ‘den sürekli mektup aldığını adına şiirler yazıldığın hatta Necip Fazıl’ın daha ileri giderek eşinden boşanıp kendisine gelmesini istemesini ama bütün bunlara rağmen ikisini de kesin bir dille reddettiğinden bahsetmiş. Evlerine sürekli girip çıkan Mahşerin üç atlısından biri olan Orhan Veli’ye gelince iş değişmiş ve kendinden 5 yaş küçük olan Orhan ile üstelik evliyken aşk yaşamaya başlamış.Kısaca kitabın konusu bu fakat sonu ne olmuş neler yaşamış ayrılmışlar mı? Sorularının cevabını da okuyarak öğrenebilirsiniz. Ben bazı yerlerde baya bir sıkıldım fazlaca politika ve siyaset olduğu için. Bazı kısımlar fazla uzatılmıştı ilgimi çekmeyen şeyler hakkında fazlaca bilgi vardı. Biraz sıkıldım biraz sevdim ama zor da olsa bitirdim
Normalde yeni çıkan her Osman Balcıgil kitabını keyifle okurum ama bu kitap beni içine çekmedi. Nahit Hanım gibi, Afife Gibi, Suat Derviş gibi hissettirmedi. Sadece Cumhuriyetin ilk yıllardında arka planda yapılan çalışmaların etkisini anlatmakla kaldı. Roman hissini yaşayamadım. Ana karakterlerin aşk hayatının içine daldığı kitapları her zaman daha çok sevdim. Ayrıca çok fazla yazım hatası var. Mesela son sayfalarda Zeki Beyin cenazesine giden Saffet ve Şükrü Beyleri anlatırken Saffet ve Zeki bey diyor. Zeki beyin ölüm haberini vermeye Zeki beyin gittiği yazılmış. Editör kitabı basmadan incelemenin sonlarını kaçırmış. Üzgünüm tavsiye edeceğim kitaplar arasına giremedi.
Cemal Süreyya ; Cumhuriyet kadını olarak hitap ettiği; Nahit hanım …
19 yaşında İstanbul’dan Ankara’ya öğretmenlik yapmaya gelen, Atatürk’le dans eden, Cumhuriyet’in ilk yıllarına tanıklık eden, şairlere ilham veren bir kadın düşünün.
- En yakın arkadaşı Nermin’in anlattığı şekli ile biz okuyuculara aktarılan kitap: Sabahattin Ali, Necip Fazıl Kısakürek ve nice şairlerin karşılıksız aşkı Nahit. Orhan Veli aşkından çok beni etkileyen o dönem; bir ülkenin nasıl kurulduğunu ve o kuşağın neler başardığını opera salonu, bale eğitimleri, kitapların tercüme edilmesi Cumhuriyet’in ilk yıllarında eğitimden sanata uzanan o büyük dönüşümün içinde yer almış olmasıydı.”
Orhan Veli'yi bu kitapta büyük bir şair olarak değil, bir insan olarak görüyoruz beklediğimizin dışında belki de.
Mektuplarda yer yer Nahit hanımın kaprislerini, Orhan Veli'nin kıskançlıklarını, kırgınlıklarını ve sabırsızlığını görmek mümkün. Özellikle Nahit Hanım'la olan yazışmalarda aynı konuların tekrar tekrar gündeme gelmesi, ilişkinin iniş çıkışlarını oldukça net anlatıyor.
Bir diğer dikkat çekici nokta ise maddi sıkıntıları. Sürekli para darlığıyla uğraşan, iş ve geçim derdi yaşayan bir Orhan Veli var karşımızda. Bu yönüyle kitap, şairin hayatının ne kadar zor şartlarda geçtiğini de gösteriyor. Bir ayakkabı, palto ve posta parası derdinin varlığı gerçekten üzücü.
Mektupların en sevdiğim tarafı kusursuz olmamalarıydı. Bazen tekrar ediyor, bazen sitem ediyor, bazen de çok sıradan şeylerden bahsediyor. Tam da bu yüzden samimi geliyor. Şairden çok, sevdiği kadına ulaşmaya çalışan bir insanı adeta yaşıyorsunuz.
Bir de kitap sonunda öğrendiğimiz ölüm şekli var ki kahır resmen.