Naile Sultan Öztürk

İnsanın yüreği anasının, babasının yarım kalmış hayalleri, atalarının hüzünleri, kalp kırıklıkları, kayıpları tarafından işgal edilebilir miydi acaba? Öyleyse şimdi, kendine ait olmayan bu duyguları yüreğinden ayıklayabilirse şayet, taze bir nefesle hayata yeniden başlayabilirdi.
Sayfa 72·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
İnsan bir defa hiç kimse olmayagörsün ondan sonra her şey olabilirdi.
Sayfa 36·Kitabı okudu
Edebiyat
Babası içedönük insanların en çok kış mevsiminde huzur bulduklarını söylerdi. Nasıl ki ağaçların gövdelerinin şekli şemaili yapraklarını, çiçeklerini, meyvelerini dökünce ortaya çıkıyordu, insan da ruhunun en derin katmanlarıyla kışın sessizliğinde buluşuyordu. Ne yazık ki milletin yaşamlarını kapı pencere önünde ikamet ettirdiği bu şehirde kış pek kısa sürüyordu.
Sayfa 30·Kitabı okudu
Edebiyat
Hayret verici olan yaşamın kendisiydi.
Sayfa 23·Kitabı okudu
Edebiyat