Sanki biri oturuverir içime. Çığlıklar atmaya, kendimi yerden yere vurmaya başlarım, dışarı çıkabilmek için başımı çarpar dururum, ama beceremem, bacakları olan bir şey değildir bu, insanın hiç bir zaman bacakları olmaz içinde.
İnsanların kendi söylediklerine inanmayı başardıklarını sık sık farkettim, yaşamak için gerek-sinirler bunu. Filozof olmak için söylemiyorum, gerçekten böyle düşünüyorum.