Naile Sultan Öztürk
@naidasu
@my.little.sekai
Yoksulluk, yiyememek ve diyememektir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın gururu bir ceylandır çünkü. Gönlünün ormanında dolanır durur. O vurulduktan sonra masumiyet ölür, gaddarlık başlar. Kin tutmayagörsün insan. Katılaşır, deler, geçer.
"Bu, sadece bu toprakların hikâyesi değil. Dünyanın hikâyesi. Çünkü dünya, yüz yıl önce tam da buradan yırtıldı. Koskoca imparatorluk çökerken Avrupa'yı da, adına 'Yeni Dünya' denen Amerika'yı da, Asya'yı da ve dahi adı üstünde Uzakdoğu'yu da yerinden oynattı. Sahne yeniden kuruldu. Amerika'nın ekonomik buhranı da, Avrupa'nın savaşları da, Afrika'nın sömürülmesi de buraya bağlı gelişti. Osmanlı İmparatorluğu kimseye yiyecek bırakmadığından, Afrika sömürüldü. Sallanan köprüydük biz ve hep sallandık. Bu söylediğime itirazlar gelebilir. Gelmesin. Memleket tarihleri, uç uca eklenmiş çarşaflar gibidir ve bunun ucuna tutunan insanlık, canını kurtarmaya çalışır. Benim düşüncem bu."
"Mutluluk vatandaşa aittir ama mutsuzluğu devletler yaratır."
Bir nefesten daha uzun kalır hatıralar vücudumuzda. Bizimle birlikte gider sonra. Aslında kimse unutmaz yaşadıklarını. Sadece unutmuş gibi yapar. İnsanın içi, uzay gibi bir derin boşluk.