Naile Sultan Öztürk
@naidasu
@my.little.sekai
Telefonlar biz kölelerin zincirleriydi, ayaklarında prangaları.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Kin, diken gibidir. Zor çıkar, acısı kalır, mühim bulunmaz ama batar ete, gömülür ve nedense umulmadık biçimde can yakar. Kin, devedikenine benzer. Bunu vücudun atması lazım gelir. İrin toplar, şişer, kızarır. Vücudunuz atacak sanırken, aldatır sizi, en derinlere iner devedikeni. Kin önce kalbe, sonra ruha yuvalanır."
Çünkü herkes önyargılarıyla yaşıyordu.
Kimse kalbiyle bakmıyordu, görmüyordu.
Sessiz kalan bütün hakikatler sonunda zehir olup çıkarlar.
hayır. Acı, zamanla katılaşır insanın içinde. Gülmek, katılaşanı kazımak çabasıdır. Buna rağmen sökülemez katılaşan. Hatta bunu yapmayı denerken bir kez daha kırılır insan, geçmişte kırıldığı yerden.