Aile denen bataklık, aile denen çirkef, aile denen güya aynı kandan olmalar, kanından canından olmasına bakmaz, işine geleni çıkarları uğruna kurban ederler. Çünkü aile denen batakhane istediği gibi bir evlat olmayı başarmış olanı sever.
Arkadaş olmak için kanımca iki şeye ihtiyaç var: Birlikte gülmek, birlikte ağlamak. Bunlardan birisi her zaman eksik kalır. Bu yüzden arkadaş bulmak, arkadaş olmak, arkadaş kalmak zordur.
Hayat, beklemediklerimiz. Beklediklerimiz asla karşımıza çıkmaz. Çıksa da kılık değiştirmiş olduklarından, onların beklediklerimiz olduğunu anlamayız. Böylece hep beklemediklerimizle karşılaştığımızı düşünürüz. Bu yüzden hayat dediğimiz şey, zihnimizin kör karanlığında aniden olanlarla ilerliyormuş gibi görünür.