Nurhayat Altay
@naltay
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne öfke ne seks1000Kitap
Ben hayatımda bu kadar boş beleş bir kitap okumadım ne konusu var ne anlatmak istediğini kendide bilmeyen bir yazar edebi tarafına girmiyorum bile sinirden saçımı başımı yolucaktım bir ara .. başladığım bir kitabı yarım bırakmama hastalığımdan dolayı sinir krizi geçirtti kitap bana ..
Kitabın konusu ana karakterimiz jacarandanın varoluşsal sancıları eşliğinde seks alkol ve uyuşturucu bağımlılığını anlatacak diye bekliyorsanız çok büyük bir hayal kırıklığı sizi bekliyor çünkü kitabın bu üç alışkanlıkla alakalı hiç bişey değinmiyor diceksiniz ki ee peki Nurhayat 200 sayfa ne anlatıyor HİÇ bakın HİÇ çıldırırsınız
Yan karakterler ismen var ne geçmişleri ne karakterleri detaylandırılmış bu kız bu insanlarla nasıl tanışmış nasıl bu duruma gelmiş alkol bağımlılığı nerde 200 sayfa havayı atmosferi bile betimledi de konuyu nereye bağlayacağına değinmedi teşekkürler eve babitz bir daha hiçbir kitabının önünden geçmeyeceğim..!
Seks ve Öfke
Seks ve ÖfkeReklam
Uyuyan Güzeller
“Uyuyan Güzeller” bana göre çok rahatsız edici ama aynı zamanda büyüleyici bir kitap. Çünkü Kawabata, öyle bir konuyu seçmiş ki insan ister istemez huzursuz oluyor: uyuşturulmuş genç kızların yanına yaşlı erkeklerin yatırılması. İlk bakışta hastalıklı bir fikir gibi geliyor; ama okudukça fark ediyorsun ki mesele o kızlar değil, onların yanında yalnız kalan yaşlıların iç dünyası.
Benim için kitabın en çarpıcı yanı şu oldu:
Eguchi, o uyuyan gençlerin bedenlerine bakarken aslında geçmişine, kaybolan gençliğine, pişmanlıklarına bakıyor. Yani asıl “uyuyan” güzeller değil, kendi hayatı. Gençliği, arzuları, sevinçleri uyumuş, geriye sadece ölümün gölgesi kalmış. Bu bana çok vurucu geldi.
Bir de Kawabata’nın dili… Çok sakin, çok zarif okurken olayın ne kadar sarsıcı olduğunu hissediyorsun ama anlatım öyle dingin ki, sanki rüyada dolaşıyormuşsun gibi. O çelişki — huzur veren bir üslup ama rahatsız eden bir konu — bence kitabı özel kılıyor.
Kendi adıma, kitabı bitirdiğimde kafamda şu düşünce kaldı:
İnsanın en büyük yalnızlığı, başkalarıyla değil, kendi geçmişiyle yüzleştiği an yaşanıyor.
Ölü Kızlar, bir roman gibi sürükleyici olmasa da tokat gibi gerçekçi. Okuyucuya keyif değil, rahatsızlık vermek istiyor; çünkü kadın cinayetleri zaten “rahat” okunacak şeyler değil. Bu yüzden kitap bitince insanda öfke, umutsuzluk ama aynı zamanda farkındalık bırakıyor.
80 li yıllarda Arjantin’de gerçekleşen faili meçhul üç genç kızın cinayeti üzerine kurulu kitap , edebi açıdan bakıldığında daha çok belgesel tadında yazılmış toplumsal gerçekçilik can sıkıcı olması da günümüzde de hala hiç bişeyim değişmemesi kadınlar hala erkekler tarafından kadın olduğu yüzünden öldürülmeye devam ediyor..
