menzile
@napimtu
deü|T.
29 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Esnaf, kapı önüne attığı sandalyeleri, kasaları, üzerinde havlu kuruttuğu çamaşırlıkları içeri alıyor ağır ağır. Hava içine suluboya damlamış bardak gibi koyuluyor. Yaz kızartmasının kokusu içeri sinmesin diye açık bırakılmış mutfak balkonlarından tabak çanak sesi yayılıyor sokağa. Sanki her şey yolundaymış gibi geliyor bir an. Mahalle hep bir ağızdan "boş ver, bu da geçer" diyor, bir yandan da sırtımı sıvazlıyor sanki. Koku-lar içimi okşuyor. Taze ekmek, kendini yağın kollarına bırakmış patlıcan, yeni kesilmiş karpuz, anason. Hayat dar alanda o kadar da çekilmez bir yer değil diye geçiriyorum içimden. Televizyon açmadıkça, gazete okumadıkça, o kadar da tatsız bir yer değil. Kapı çalıyor, bakkalın çırağı gazeteye sardığı şişeyi uzatıyor. Gazetede bir habere takılıyor gözüm, bir foku domuz kurşunuyla başından vurmuşlar dün. Gazete, otopsi için morga kaldırıldığını söylüyor.
Reklam
Sabah çayın altının yakılmasıyla hayat başlar, akşam çayın altının söndürülmesiyle günün bittiği haber verilirdi. Tupturuncu bir mika masa vardı ortasında. Hayatımın ortasında duruyor o masa hâlâ, ne zaman gözlerimi kapatsam.
Puan vermedi·140 syf.·
2025 17. kitabı
Seni çok göreceğim geldi. Sen de beni özledin mi?
Galata Köprüsü'nün dubalarında mavi yeşil karışımı o adsız rengi alan Haliç sularına benden selâm söyle... Eminönü alanına çıkan Yenicami kemeri var ya, sakın unutma, o kemerin altından geçerken beni an. Sağlığımda özgürlüğü yalnız o kemerin altında duyardım. En sıcak günlerde bile orası öyle eser ki, göğsümü yele açar, kısa bir süre de olsa orda kendimi özgürmüşüm sanırdım. Çünkü sağlığımda özgürlüğü hiç yaşamadan, onun nasıl bişey olduğunu yalnız kitaplarda okuduk. Yenicami kemerinin altında durup da o serin esinti derimi okşarken “Olsa olsa özgürlük denilen şey işte böyle bişey olacak...”diye düşünürdüm..
Mektubuma son verirken, densizlere batan zehirli iğnenden özlemle öperim sevgili Eşek arısı.
Dostun
Ölmüş Eşek
