Ne var ki şiirle elde edilen doyum aynı zamanda bir açlığın başlangıcıdır çünkü her şiir insanın bütünle arasında bulunan mesafe hakkında sahip olduğu bilinçlilik durumudur, her şiir insanın bütüne olan hasretini kamçılar.
Eve dönmek
kendime sarkıntılık etmekten başka nedir? Orada, arada bir beni yoklar
intihara ayırdığım zamanlar
bunlar temiz, kül bırakan zamanlardır düzgün sabuklanmalardan bana kalan.
Gittim su çektim en derin kuyudan en hileli desteden
kendi kartımı çektim
yaktım belgeleri
bütün tanıklan yoketmek için
ricacıları öldürdüm
onlar bu dumanlı dünyanın
beni nasıl özlediğini görmüş olabilirdi gerçekten özlemişti beni dünya öze çekmişti özüm gelinceye kadar bana temas etmişti
bu dokunuş parlatınca beni benden biraz dünya isteyen ricacılan
öldürdüm ve
kıtal bitti.