Axı bu necə ola bilər ki, pul və nüfuz gətirən şeyləri dərkolunmaya layiq görürük, amma özünün müasir mənada faydasız olduğunu, sırf qəlbə səmərə gətirdiyi zənn edilən məhəbbəti isə sadəcə bir təmtəraq və ya özümüzə rəva bilmədiyimiz israfçılıq hesab edirik?!
Beləliklə, bir-birinə aşiqlik o zaman baş verir ki, hər iki tərəf, özünün şəxsi mübadilə dəyərini nəzərə almaqla, şəxsiyyət bazarında olan ən yaxşı obyekti tapır.
Müasir insan üçün xoşbəxtlik mağaza vitrinlərini həyəcanla seyr etmək və maddi şəraitin imkan verdiyi hər şeyi almaqdan ibarətdir: nağd və ya kredit yolu ilə. O (kişi və yaxud qadın) insanlara da eyni gözlə baxır.