–Aramızda nəyin çatmadığını indicə bildim. Bu əskiklik sənə yox, mənə aiddir... İnanmamaq, inam hissini itirmək mənim nöqsan cəhətim imiş... Məni bu qədər çox sevdiyinə inanmırdım. Bunun üçün də səni sevmədiyimi zənn etmişdim... Bütün bunları indicə başa düşdüm. Görünür, adamlar inamımı qırıb, inanmaq qabiliyyətimi əlimdən alıblar... Lakin indi inanıram... Sən məndə inam hissi oyatdın. Odur ki, sevirəm səni... şüursuz yox, ağlı başında bir insan kimi sevirəm...Bilsəydin səni nə qədər istəyirəm...
Qadın sevə biləcəyi zaman sevmir, həyata keçməyən arzulara, xəyallara uyur, qırılan mənliyini bərpa etmək istəyir. Sonra isə itirilmiş imkanlara acıyır və bunlar ona bir eşq kimi görünür. Lakin bu cür düşünməkdə Mariyaya qarşı bir haqsızlıq etdiyimi tezliklə başa düşdüm.
Ömrümüzdən daha bir ilin keçdiyini göstərsə də bunun o qədər əhəmiyyəti yoxdur. Çünki ömrümüzü illərə bölməyin özü də insanların uydurmasından başqa bir şey deyil... İnsanın ömrü, doğulduğu gündən öldüyü ana qədər, uzun bir ildən ibarətdir. Bunun üzərində aparılan hər cür bölgü sünidir...