Ne ölümün hüznü var
Ne de hayatın neşesi,
"Nasılsın"
samimiyetsizliği ile
"İyiyim" sahtekarlığı arasında bir yerdeyiz.
Cahit Sitkı Tarancı
"Nasılsın? " diye sordu.
Soru o kadar saçmaydı ki neredeyse gülümsememe neden olacaktı.
Doğrusunu istersen, insanlarla temas etmenin hemen her zaman bazı bedelleri oluyor. Iki insan bir araya geldiğinde ilk olarak atılabilecek en büyük kazığı atıyor ve "Nasılsın?" diye soruyor örneğin. Ne bileyim ben nasılım? Düşünsen çıldırırsın. Çok düşünmemeye çalışıyorum. Bir noktada şimdiki halimden çok daha iyi olacağıma eminim. Fakat bu henüz gerçekleşmedi Osman.
