Namazdayken aklı fikri namazın dışında olan insan kaybetti. Namazdayken namazda olmak, gönlü yaratıcıda olmak, hem o namazı hem de o kişiyi yüceltti, makbul kıldı.
Dışarıdan ne yapıyor görünürse görünsün, kişinin gönlünün hep Allah’la olması, onu bütün davranışlarında ölçülü yapacak, küçük önemsiz görünen işlerinde bile ona bir ibadet sevabı kazandıracaktır.
Müslümanın, İslâm dışı hayat nizamı içerisinde, bu hayatla kaynaşarak bir yandan, bir yandan da kendini Müslüman zannederek yaşayıp gitmesinin felaketine işaret edilmiş.
Namazla faizin, oruçla israfın, zina ve namahremin her türlüsü ile sair ibadetlerin koyun koyuna yaşandığı, idraksizliğin ve gafletin âdeta mücessem hâle geldiği bir zaman dilimi...