"Fanny Crowne da hoş bir kız," dedi Sosyal Belirleme Yardımcısı.
Çocuk yuvalarında Sınıf Bilincine Giriş dersi bitmiş, sesler, gelecekte oluşacak talebi, geleceğin sanayi arzına uyduruyordu. "Uçmaya bayılıyorum," diye fısıldıyorlardı, "uçmaya bayılıyorum, yeni elbiseler edinmeye bayılıyorum, yeni..."
"Tabii, Liberalizm, şarbondan ölmüştü, ama yine de işler zor kullanarak yürümüyordu."
"Lenina kadar dolgun sayılmaz, Ah evet, sayılmaz."
Yorulmak bilmez fısıltı, "Fakat eski elbiseler korkunçtur," diye devam ediyordu. "Eski elbiseleri daima çöpe atarız. Atıp kurtulmak onarmaktan iyidir, atıp kurtulmak onarmaktan iyidir kurtulmak..."
"Hükümet oturma işidir, vurma değil. Beynin ve kıçınla yönetirsin, yumrukla asla. Örneğin, tüketim seferberliği işi vardı."
"İşte oldu, hazırım," dedi Lenina; ama Fanny konuşmadan arkası dönük oturmaya devam etti. "Fanny hayatım, haydi barışalım."
"Her erkek, kadın ve çocuk, bir yıl içinde belli bir miktarda tüketime zorlanacaktı. Sanayinin çıkarları adına. Tek sonucu..."
"Atıp kurtulmak onarmaktan iyidir. Yama artarsa refah düşer, yama artarsa..."