Bellek, acıları örter gamsız günler perdesiyle, gün gelir o perde tutuşur gider, altından yeni bir perde çıkar, o da yanar gider, bunun boşa çabalamak olduğunu, her perdede asıl yananın aslında sen olduğunu, mutluluğunu yapay bir şekilde yaratmak zorunda kaldığını anlarsın böylece, edilgin mutluluktur bu.
Evleri yüksek kurdular
Önlerinde uzun balkon
Sular aşağıda kaldı
Aşağıda kaldı ağaçlar
Evleri yüksek kurdular
On bin basamak merdiven
Bakışlar uzakta kaldı
Uzakta kaldı dostluklar
Evleri yüksek kurdular
Cama, betona boğdular
Usumuzdaydı unuttuk
Topraktan uzakta kaldı
Toprağa bağlı olanlar