•Nazlı
@nazllatar
"Un petit peu de silence, s'il vous plaît."
rc’18 :71/50
İnstagram : @hogwartslibirnazli
78 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Atatürk1000Kitap
Küçükken karşıma çıkan her çizgi filmi dikkatlice izlerdim.Süper kahramanları falan.Atatürkçü bir aileden geldiğim dolayısıyla Atatürk’ü çok küçük yaşta öğrenmeye başlamıştım.Her süper kahraman ile Atatürk’ü karşılaştırırdım.Benim gözümde Mustafa Kemal de bir süper kahramandı.Onları karşılaştırırdım hangisi daha iyi diye.Şüphesiz her zaman cevabım Atatürk olurdu.O kendi tabiriyle uçurun kenarında yıkık bir ülke olan Türkiye’yi,yoksul halkını,hayaller ötesinde bir seviyeye taşıdı.Onları kölelikten kurtardı.
Okulda bir sürü devlet adamı öğrendim.Yaptıklarını,hedeflerini...Yine karşılaştırdım.Diğer devlet adamlarına karşı Mustafa...Yine cevabım şüphesiz Atatürk’tü.Kimileri vardır sadece kendi kanından olanları kurtarır,kimileri vardır sadece savaşanları kurtarır.Ve Mustafa Kemaller vardır,onun için en önemlisi insandır.Yahudi,hristiyan,beyaz,siyah,İngiliz ,Alman...Hepsini,her birini sever.Söyleyin bana:Hangi lider böyledir?Hangi lider bir Mustafa’dır? Hangi lider en kötü durumdayken bile “buna da şükür” der ? Hangi lider kendi için değil vatanı için savaşır ? Hangi lider çocuklara bayram hediye eder? Hangi lider geleceği yeni nesillere emanet eder ? Hangi lider son nefesinde bile ülkesini düşünür? Mustafa Kemal.Gazi Mustafa Kemal Atatürk.
Ey büyük Ata!
Bize verdiklerin için teşekkür ediyorum,hepsi için minnettarım!
Cumhuriyet için,TBMM için,AOÇ için,TDK için,TTK için!
Türkiye için!
Ne mutlu Türk’üm diyene!
29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun! ❤️
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Son mektubum...Edebiyat
Saat 07.46.Yine soğuk bir pazartesi sabahı.Uyandım.Her akşam uyanmamak üzere kapattığım gözlerimi bir kez daha açtım.Bu sabah sol yanım ağrıyordu.Hayır,bu sabah sol yanım daha çok ağrıyordu.Sen gittiğinden beri en çok bu sabah ağrıyordu.Çünkü bugün gidişinin yıldönümüydü.Beni ve seni her daim seven kalbimi bırakıp gidişinin yıldönümüydü.Ve kalbim artık dayanacak gibi değildi.Bu şansız kızın içinde atmak istemiyordu.Çıkmak istiyordu bedenimden,mutlu bir şekilde,mutlu bir bedene kan pompalamak istiyordu.Haklıydıda.Bende olsam,bende istemezdim.Gerçi,kim isterdiki ? Sevdiği tarafından bir tarafa atılan ve atıldığı her günü saniyesine kadar sayan bir kızın bedeninde olmayı.Kimse.Bedenin sahibi dahil kimse istemezdi.Balık hafızaya sahiptim ben.10 saniye içinde unutuyordum bana yaşattırdıklarını.Unutuyordum ve tekrar seviyordum seni.Onca acıya rağmen.Unutarak,sıfırdan,temiz bir sayfa açarak tekrar seviyordum seni.Ve sen tekrar karalıyordun benim açmaktan bıkmadığım hikayemizin yazdığı o beyaz sayfayı.Hiçmiş gibi...Hiçmişim gibi...Acı veriyordu hala ilk gün ki gibi.Geçer sandım,geçmedi.Unuturum sandım,unutamadım.Başkasını severim sandım,sevemedim.Çünkü ben her daim seni sevmeye söz vermiştim kendi kendime.Kelebektim oysaki ben.Yarın öleceğimi bildiğim halde tekrar seni seviyordum.Ölüyordüm,diriliyordum ve tekrar seviyordum.Gülüşünü özledim ben senin.Kelebek görse ömrü uzar dedikleri gülüşünü.Gözlerini özledim.Simsiyah gözlerini.İçinde ki karanlıkta kaybolmak için can attığım gözlerini özledim.Saçlarını özledim.Aşkımız gibi karmakarışık,darmadağınık saçlarını.Ama en çok bizi özledim.Ağlasakta beraber ağladığımız için mutlu olan bizi.Bizi ve her şeyimizi özledim.Her daim beraber olan bizi.Özledim.Ama gelmiyor geri.Gelmiyor mesutluk hayatıma.Konmuyor yüzüme ufak bir tebessüm