Ah insan, hayatın öyle geçici yolcusudur ki kendi varlığına en ziyade inandığı ve dostlarının ruhlarında, yüreklerinde en derin izler bıraktığını sandığı bir yerde bile hafızalarından olduğu gibi silinecek, hiçbir iz bırakmayacaktır.
Gece derim ki' " Sabahleyin erken kalkayım da güneşin doğuşunu seyredeyim." Sabah olur, gün doğar, ben hâlâ yataktayım. Gündüz derim ki: "Gece olsun da biraz ay ışığında gezineyim." Gece olur ben odamdan dışarı çıkamam. Sözün doğrusu niçin yatıyorum, niçin kalkıyorum, bunu ben de bilmiyorum.