“Evet, ben seni dinledim, ne demek istediğini de anladım. Fakat katılmama hakkımı kullanıyorum” diyebilmek de iletişimdir. Anlattıklarımız günlük hayatta nasıl karşılık buluyor sizce? Sizin söylediklerinize, karşı taraf, “Anladım. Ancak katılmıyorum” dediğinde kulaklar dikilip cepheler belirlenmiyor mu? Oysa her şeyde bir uzlaşım içerisinde olma zorunluluğumuz yok. Durup düşünme lütfunda bulunmadığımız görüşleri, hemen reddetmenin baştan çıkarıcılığına teslim oluyoruz. Neden? Belki de gerçekten anladın, kabul etmedin.