Evlat kaybının anlatımıyla başlayan, ölümle yüzleşme ve o şokun dile getirilmesi ile hikaye çokta dağılmadan ilerledi.
Yas herkeste hem benzer hem farklı bir süreç. Yaşanan üzüntüler, sorgulamalar, nedenler, keşkeler çok insani.
Hele ölen kişiyi nereye gidersek gidelim duygularımızda taşımamız çok anlamlıydı.
Kitap ismi o yüzden bir ada icat etmek, mezarına inanamadığımız, konduramadığız yakınımızı, ortak zevklerimizle çevrelediğimiz bir ortamda bir nevi kendi cennetimizde yaşatmaya çalışmak aslında.
Ölüm yeterince tarifsizken, hele her ölüm erkenken, hele çocuklar hiç ölmesin derken.
Ben boğazımda bir düğümle okudum. Ama çok da depresif bir kitap değil, çünkü hayat anlamsızlıklardan ve şaşkınlıklardan ibaret.
Güzel günlere..