İnsanın değerinin sadece insan oluşundan geldiğini; din,millet,cinsiyet,renk,cinsel tercih ,siyaset gibi birtakım önsıfatlarla ayrımcılığa uğramadığı bir hümanizm anlayışı
Salon Profesör 'ü alkışlamaya başladı. Güzel sözlerin insanlar üzerindeki etkisi büyük oluyordu ama bu düşünceleri salona tasımıyorlardı . Her türlü ayrımcılığı yapan insanlar , konferansta bu güzel sözleri alkışlamakta sakınca görmüyorlardı. Biraz sonra olağan hayatlarına geri döndüklerinde, gene "insana insan olarak bakmayacaklar" , her türlü ayrımcılık ve nefreti körükliyeceklerdi. Neden böyle davrandıklarını açıklamak için sık sık "ama" diyeceklerdi ."Doğru ama" diye söze başlayıp, lafta savundukları ilkeye aykırı bütün davranışlarına mazeretler uyduracaklardı .