Nihan Duygun
@nduygun
Sanıyorlar ki çok kıymet veriyoruz diye içimiz hep çiçek hep bahar...
Sanıyorlar ki üzerine titredikçe çok güçlüyüz hiçbir şeyden korkmayız...
Oysa öyle olmadı hiç...
Çok sevdik biz, hem de çok...
Seviyoruz diye bahardı içimiz ama tomurcukken soldu çiçeklerimiz.. Korkumuz çoktu.
Kaybetmekten sevilmemekten korktuk hep.
Ne korkularımızı anladılar, ne de kırıldığımızı...
en sonunda her şey olacağına vardı. Ne korkularımız kaldı geriye, ne de açmadan solan çiçeklerimiz. Onlar varsın kaybeden biziz sansınlar...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşadıkların, geçmişte öğrendiğin kalıpların sürekli tekrarlanmasından mı kaynaklanıyor yoksa gelecekle ilgili mesajlar mı içeriyor?
Eğer bir şeylerden şikayet ediyorsan yani itiraz ediyorsan, hayatına bunları davet ediyorsundur.
Geçmişi dünde bırakan, yarın yeni bir geleceğe doğabilir.
İtiraz ettiklerin, kabul edemediklerin aslında anlam veremediklerindir. Neden olduğunu anladığında; başına gelenin bir ceza ya da ödül olmadığını, sadece ‘olan’ olduğunu kabul ettiğinde hayat akar ve yol açılır. Dünya, seyredenle seyredilenin birliğini kavrama noktasıdır.