Neden?
Duygu yönetiminin ne kadar önemli olduğunu düşündüm sık sık kitabı okurken.. Yaşadıkları zorluklarla başa çıkma yöntemi farklı kadınların hikayesindeki kabullenilmiş çaresizlikleri de beni rahatsız etti.Hızlıca okunabilecek bir kitap..
Ecdada ithafen
İbrahim Kalın'ın ülkenin entelektüel simalarından biri olduğu aşikar. Yaşam öyküsü ve geniş bilgi birikimi ile gerçekten de okunması gereken bir şahıs. Bazı kişilerin bazı eserleri şüphesiz ki politika üstü okunması gerekir. Politik görüşlerin farklı olmasından dolayı herhangi bir yazarın eserlerine mesafeli yaklaşmak pek tabi tasvip edilecek bir durum olmaması gerekir. Dolayısıyla Kalın'ın kitaplarına da bu yönde yaklaşmak önemli. Bu esere kendimize yolculuk adı altında yaklaşmak gerekir. Nitekim kendimizi ve geçmişimizi okumadan inanın bana kişi özünü kaybeder kültürel asimilasyona da uğraması hiçten bile değildir. Gel özüne diyelim ..
Kitap çeşitli formatlarda karşımıza çıkar. Açıkçası derleme bir eser olduğunu dile getirebiliriz. Kalın'ın zaman içinde vermiş olduğu röportajlardan tutun yaşamında bizzat şahit olduğu örnekleri de dile getirdiği bir eser. Velhasıl kelam kitap herhangi bir konu etrafında ilerleyen ve o konuyu açıklayan bir kitap değil .
Kitabın ana düşüncesi isminden de anlaşılacağı üzere kişinin varoluşsal sancıları karşısında kendini araması ve bulmasıdır. Günümüz dünyasında insanda yoğun bir tatminsizlik mevcuttur. Ne yaparsa yapsın genel olarak bir huzursuzluk ile cebelleşmektedir. Değişen dünya ve ilerleyen teknoloji ise buna en büyük katkıyı sağlar. Katkı derken pek tabi olumlu anlamda değil. Bizzat olumsuzluk anlamında. Değişen dünya ve teknoloji karşısında kişi kendi özünü kaybedip aslına bakarsak klavye kişiliğine, instagram kişiliğine ,moda kişiliğine bürünmüştür. Bunlar tamamen karşı tarafa kendimizi, onun beğenisine susmaktan başka da bir şey değildir . İpotekli kişilik diyebiliriz belki de. O seni beğeniyorsa varsındır. Senin kendi özün seni karşılamıyor demektir . Dolayısıyla sürekli başkalarının bakışları için kişinin
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Off... Nox, üzümlü kekim. :( Bu kitapta aslında neden böyle olduğunu, duvarlarını neden ördüğünü ve Oli'yi neden kendinden uzak tuttuğunu tam olarak anlıyoruz. Ben başından beri Nox'u seviyordum (kitaplardaki kötü adam aşkım... :))), ama altından böyle bir trajedinin çıkacağını hiç düşünmemiştim ya.
rezil bi kitapti ya neden boyle oldu bilmiyorum basta iyi gibiydi ama COK fazla kadin uzerinden namus ve ahlak degerleri vardi donemine gore normal(???) olsa da cok rahatsiz oldum
Veronika Ölmek İstiyor, okurken beni düşündüren kitaplardan biri oldu. Başta Veronika’nın neden böyle bir karar verdiğini anlamaya çalışırken, ilerleyen sayfalarda hayatı ve insanları farklı gözle değerlendirmeye başladım.
Kitap akıcı olduğu için çabuk okunuyor. Özellikle akıl hastanesindeki karakterlerin hikâyeleri ilgimi çekti. Her birinin farklı bir yaşam öyküsü olması kitaba ayrı bir renk katmış.
Kitabın verdiği en önemli mesajın, hayatın değerini bazen kaybetme korkusuyla daha iyi anlayabildiğimiz olduğunu düşünüyorum. Genel olarak severek okuduğum, üzerine düşünmeye değer bir kitaptı.
Bi insan neden kendini öldürmek ister ki ?Alıntı
Bir insan neden kendini öldürmek ister ki? Bana kalırsa, yaşayacak bir amacı kalmamış, hayallerini gerçekleştirememiş ve kendi özünü benimseyememiş bir insanın düştüğü bir çıkmazdır bu.
Veronika Ölmek İstiyor kitabına ilk bakıldığında, karakterin intihar girişimi oldukça anlamsız görünüyor. Ancak kitabın da vurguladığı gibi, Veronika aslında bu fikre ulaşmanın "lüks" görüldüğü bir durumdaydı. Hikâye ilerledikçe anlıyoruz ki, asıl öldürmek istediği şey sıradan ve kendini gerçekleştiremediği bir hayattı.
Asıl mesele, kendi içimizde; algılarımızın ve fikirlerimizin, hayata nasıl baktığımızın, yani aslında "yaşamımızı" bizim oluşturduğumuz gerçeğidir. Kitapta bu durum, "Viterol" denilen maddeyle sağlanıyor ve bence bu, çok etkileyici bir metafor olmuş. Viterol'ü bir nevi "felsefe taşı" olarak yorumluyorum. Tıpkı yazarın Simyacı kitabında olduğu gibi; insan, felsefe taşını aramak için bir yolculuğa çıkar, ancak sonunda kendi özünü bulmak için o yolculuğu yapmak zorunda olduğunu anlar.
Kendi içimize döndüğümüzde, belki de ölene dek bitiremeyeceğimiz bir keşif rotası bizi bekliyor. Velhasılkelam, kitabı çok beğendim; bana çok derin sorgulamalar bıraktı.