"Benim yıkanan kadınım sadece bir serap olsa da...
Gerçeğin asıl yüzü o Façalı Surat olsa da...
Bu serin gece ömrümün son gecesi olsa da... Bu şehirden nefret etmeyeceğim."
Ayyaşlıktan korkmuyordu, kendini kolay kolay kaptırıp koyvermeyeceğini
bilirdi çünkü, şarapla aralarında karşılıklı bir saygı oluşmuştu, ne şarap onu yere serer, ne o şarabı döküp saçardı yerlere. Asıl çekindiği kalabalıklardı, kalabalıkların içindeki özsaygı duvarını yıkmasıydı...