"babaları bilemem ama annelerin bilinçdışında sakladıkları, hayatlarında bir etkisi olmadığını, travmasının çoktan geçmiş gitmiş, tedavi edilmiş olduğuna kesinkes inandıkları ve unuttuklarını sandıkları şeyler bir şekilde kızlarına devroluyor.
.
.
bilinçdışında uyuyan o şey her neyse, özü genetik miraz gibi kızlara geçiyor."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"insanın kendi kendini aşağıladığı küçük anlar çok büyük travmalar aslında çünkü insan kendini kendine karşı savunamıyor. aşağılayan kendisi, aşağılanan kendisi, nasıl yapsın?"
"ben, aşkın savaşını verdim surlarda derdim, o cenk eder gibi sevişmek diyor. her kelimesinde, her cümlesinde beni başka bir dilden yeniden doğuruyor."
"her şey tam ve bir şey hep eksik. çıkamıyorum işin içinden. çıkamıyorum bu şehirden. bu ölümden."
"unutamamak insan bünyesine o kadar aykırı bir edimdi ki, hayatımı aşırı çoğalttı, otuz hayat yaşamışım gibi yoğunlaştırdı."