Nehir KETMEN
@nehirktmn
Hold on to the memories, they will hold on to you.
Spoiler İçerir!Kitap Alıntısı
Kısacık ama sarsıcı kitapları çok seviyorum.Su gibiydi.Okurken George ve Lennie'nin hayalinin gerçek olmayacağını biliyordum ama buna rağmen altüst oldum.Lennie'ye çok üzülüyorum gerçekten hep kötü şeyler yaptı ama bunların hiçbiri bile isteye yapılan kötülükler değildi. O farklıydı herkesten, bu farklılık eninde sonunda onun sonunu getirecekti. Onun saflığı beni bazen gülümsetti bazen gözlerimi doldurdu. Özellikle sonda! Ama insan bazen mecbur kalır... George mecbur kaldı, Lennie tavşanlara bakamadı.
Reklam
Tek kelimeyle bayıldım.Neden bu kadar geç tanıştım bu yazarla diye kendime kızıyorum.Her cümle resmen beni dağladı öyle bir yazısal gücü var öyle sürükleyici ki tek solukta bitti.Bölümler kısa mektuplardan oluşuyor ve kalbinize işliyor o kadar içten ki bir arkadaşımla dertleşiyoruz gibiydi bu mektupları okumak.Basit,anlaşılır bir dili var ama kimi zaman söylediklerinin arkasında ki hüznü size ironik bir dille hissettiriyor,benim en çok hoşuma giden de buydu kitapta.Başka ne diyebilirim ki I love it...
Spoiler içerir!!!
Fyodor Dostoyevski Evet,vize haftamda okuduğum ve gerim gerim gerildiğim bir kitaptı.Okurken sürekli bu gerçekten oluyor mu yoksa Bay Golyadkin bir paranoyaya mı kapıldı diye düşünüp durdum.Kitaptaki "öteki" aslında Bay Golyadkin'in daha sevilen daha başarılı daha sosyal hali diyebiliriz.Karakterimizin özgüven eksikliğinden doğan kişilik karmaşasını konu alıyor yani "öteki" aslında olmak istediği kişi.Bu da biraz yeterli miyim değil miyim diye düşündürttü bana bence hepimiz kendimizin daha iyi bir versiyonunu kafamızda kurgulamışızdır diye düşünüyorum.Bu kişilik karmaşası karakteri yavaş yavaş delirtiyor zaten söylediğim gibi sürekli şu an bunlar gerçek mi yoksa karakterin kafasının içinde olanlar mı ayırt etmek zorlaşıyor.Sonu biraz kafamı karıştırdı ama güzeldi tadında bitti.Sıkılmadan okudum.Dostoyevski'nin edebiyata bu kitaptan daha ciddi bir katkım olmadı dediği o kitap.Bence bir şans verin.
Fyodor Dostoyevski Evet,vize haftamda okuduğum ve gerim gerim gerildiğim bir kitaptı.Okurken sürekli bu gerçekten oluyor mu yoksa Bay Golyadkin bir paranoyaya mı kapıldı diye düşünüp durdum.Kitaptaki "öteki" aslında Bay Golyadkin'in daha sevilen daha başarılı daha sosyal hali diyebiliriz.Karakterimizin özgüven eksikliğinden doğan kişilik karmaşasını konu alıyor yani "öteki" aslında olmak istediği kişi.Bu da biraz yeterli miyim değil miyim diye düşündürttü bana bence hepimiz kendimizin daha iyi bir versiyonunu kafamızda kurgulamışızdır diye düşünüyorum.Bu kişilik karmaşası karakteri yavaş yavaş delirtiyor zaten söylediğim gibi sürekli şu an bunlar gerçek mi yoksa karakterin kafasının içinde olanlar mı ayırt etmek zorlaşıyor.Sonu biraz kafamı karıştırdı ama güzeldi tadında bitti.Sıkılmadan okudum.Dostoyevski'nin edebiyata bu kitaptan daha ciddi bir katkım olmadı dediği o kitap.Bence bir şans verin.