If you have never read Boris Vian before, please do not start with this book:) The work, which his wife wrote as a gift during the nekahet period and decorated with drawings with his friend, is "debatable" with its literary value and what he wants to tell.
Due to the fact that it is too short, I thought I was missing something, and as soon as I finished it, I returned to it.
Although I liked fantastic narratives, I was unable to both make sense of the work and love it. An absurd fairy tale was tried to be told, but at that time, I think our twenty-three-year-old writer kept it only as a harbinger of his future works.
My humble advice is to say hello to reading Vian with "Foam of Days". Believe me, I rarely experience this situation, I have run out of words about the book:) I didn't get it on my recommendation list.
Puan vermedi·190 syf.·
2025 768. kitabı
"Mevsimin ilk yağmuru iri, badem biçiminde yabancı bir halkın üzerine ağır ağır dökülürken yaşınız kaç olursa olsun ruhunuzu bir öksüz çocuk melali kaplar; yalnızlığınızı açıkta, dağda, çıplak kalmış kadar duyarsınız 
Refik Halid Karay .
"1930 senesinde İstanbul’da geçiyor. Sultan Hamid devrinde bir hastalığa yakalanan Maruf Bey 1930 senesinde iyileşir.Osmanlı döneminde yaşamış Maruf Bey'in 20 yıl bir hastalık sürecinin bittiği öğrenilir. Kendini Cumhuriyet sonrası değişim ve dönüşümün içinde bulur.
Aradaki bu 21 sene boyunca gerçekleşen hiçbir şeyi hatırlamaz. Bu yıllar arasında yaşanan büyük değişikliklerden habersiz olan Maruf Bey için doktor, aileyi ikaz ederek “Her şeyi birden söylemeyin, alıştıra alıştıra anlatın. Aksi halde şoka girerek tekrar şuurunu kaybedebilir” der. Bunun için aile, Maruf Bey’i evden dışarı çıkarmamak kararı alır. Evde nekâhet (iyileşme) dönemini atlatması beklenecektir."
"Refik Halid, sivri dilli ve üretken birçok yazar gibi ömrünü sürgün yıllarıyla tüketmiştir. Ve aynı zamanda yazmış olduğu her üründe bu sürgün yıllarındaki tanıklıklara başvurmuştur.
#Buyurun #OKUYUN 
Deli
Refik Halid Karay .
"1930 senesinde İstanbul’da geçiyor. Sultan Hamid devrinde bir hastalığa yakalanan Maruf Bey 1930 senesinde iyileşir.Osmanlı döneminde yaşamış Maruf Bey'in 20 yıl bir hastalık sürecinin bittiği öğrenilir. Kendini Cumhuriyet sonrası değişim ve dönüşümün içinde bulur.
Aradaki bu 21 sene boyunca gerçekleşen hiçbir şeyi hatırlamaz. Bu yıllar arasında yaşanan büyük değişikliklerden habersiz olan Maruf Bey için doktor, aileyi ikaz ederek “Her şeyi birden söylemeyin, alıştıra alıştıra anlatın. Aksi halde şoka girerek tekrar şuurunu kaybedebilir” der. Bunun için aile, Maruf Bey’i evden dışarı çıkarmamak kararı alır. Evde nekâhet (iyileşme) dönemini atlatması beklenecektir."
"Refik Halid, sivri dilli ve üretken birçok yazar gibi ömrünü sürgün yıllarıyla tüketmiştir. Ve aynı zamanda yazmış olduğu her üründe bu sürgün yıllarındaki tanıklıklara başvurmuştur.
#Buyurun #OKUYUN Deli
Reklam
Okuduğum ilk King romanı. Yazarı tarz olarak çok beğendim, giriş biraz zaman alsa bile anlatımdaki rahatlığı, aktarıştaki doğallığı ve birikimiyle bana hitap eden bir sunum var ki içerik olarak yer yer gündelik hayatın sıradan rutinleriyle yer yer gizem ve paranormal ile tam olarak istediğimi verdi, diyebilirim. Metaforik kısımları, irdelediği kavramlar-özellikle yaratıcılık kavramını ele alışı- ve yan karakter Wireman ı epey beğendim, bir süre boyunca ufka her baktığımda bunları hoş şekilde anımsayacağım.
Edgar Freemantle mutlu bir evliliğe ve aileye sahiptir, başarıyı yakalamış bir müteahhittir. Geçirdiği kazada vinç tarafından kısmen ezilmiş, bir kolunu kaybetmiş, kaburgaları, kalçası ve kafatası hasar görmüştür. Nekahet dönemi ardından psikoloğunun tavsiyesi ile Minnesota’dan Florida’ya, Duma adasında kiraladığı eve yerleşir ve yine psikolog tavsiyesi ile çizim yapmaya başlar. Ufukta neler gördüğü, kayıplarla kurduğu yeni hayatında belirleyici de olacaktır. Adada tanıştığı Elizabeth ve Wireman ile birlikte, hem adaya hem de başlarına gelen garip olaylarla yüzleşirler.
Yozo Oba, sevgilisi Sono’yla birlikte Kamakura’da denize atlayarak intihar eder. Sevgilisi ölür, Yozo ise balıkçılar tarafından kurtarılır ve deniz kenarındaki bir sanatoryuma yatırılır. Vaktini diğer hastalarla, ziyarete gelen dostlarıyla ve hemşiresiyle geçirirken herkes Yozo için neşeli, hatta soytarıca bir atmosfer yaratmaya çalışır. Yozo ise hatalarla dolu geçmişini, Sono’yu ve umutsuz geleceğini düşünmektedir.
Yozo, dört günlük nekahet döneminden sonra umursamaz hayatının yaşadığı şımarıklıkla far görmüş tavşan gibi yüzleşir.
Japon kültüründe sonbaharın çiçekleri olarak da adlandırılan krizantemin muhteşemliğini bir kez daha kitapla hatırladım. Japon edebiyatını okurken mutlaka köklü kültüründen de izlerle karşılaşıp araştırma gereği hissediyorsunuz. Kısa bir öykü ya da uzun bir roman olması bu gerçeği değiştirmiyor. Köklerine bağlılık büyüleyici.
🩵Güzel duygular berbât edebi eserler ortaya çıkarır.
🩵Kendisi kötülük yapan biri olunca başkalarının içindeki iyiliği de anlamıyor tabii ki!
🩵Bizler ironik hayatlar yaşıyoruz. Bir rehin dükkanının kapısından girerken bile üstünü başını düzeltip acil duruma düştüğünü göstermemeye çalışmakta bir ironidir.
#gkyzktpasu #iyikikitaplarvar #okudumbitti #osamudazai
İyileşmenin Mimarisi
Kitap bir solukta okunabilecek kadar akıcı bir kitap. Aynı zamanda aile hekimi olan yazar hasta hikayelerinin önemine inanan bir görüşte. Tanıklık ettiği vakaları kitapta sunması ayrıca ilgi çekici bir yön katmış. Günümüzde hız çağının hastalıkta iyileşmeye yönelik dinlenme hakkını da azalttığını ve bunun iyileşmeyi olumsuz etkilediğini elestirel bir bakışla sunuyor. Aynı zamanda doktor hasta ilişkisi içindeki güven unsuru ve bunun iyileşme üzerine etkilerine de değinmiş. Kitap akıcı ve fakat iki kez okunmayi hatırlamak ve akla kazımak için hakkediyor. Yer yer nörolog Oliver Sacks'ın ve başka doktorların kitaplarına yerinde göndermeler var. Bu da bahsettiği yazarları gözden geçirmeye itiyor okuru. Eğer siz de hasta olduğunuzda kendinize yeterli iyileşme süresi vermediğinize veya verilmediğine inanıyorsanız iyileşme hakkı konusunda olan bu kitabı seveceksiniz. Sevgiler
Bir roman içinde kaç adet roman yazabilir ve bunları potpori şeklinde sunabilir ki bir yazar ya da bir roman içinde kaç tane romanı birbirine bağlayabilmesine rağmen her romana ayrı bir son ama her sona doğru okuyucusuna heyecan yaşatabilir bir yazar. Açıkçası kaç roman okuduğumu bilmiyorum. Tek tek olayları gözden geçirip düşünmem gerek ama şimdi bütün büyünün bozulmasını istemiyorum. Yine burada bu olaylardan bahsedeceğim sanırım.
Ölümcül bir hastalıktan mucize eseri kurtulan ana karakterin hayatına bir şekilde temas eden her şeyin ve herkesin ayrı bir hikayesi var Kehanet Gecesi'nde. Önemli olan bu değil tabii. Her yaşamda temas edenlerin kendine özgü yaşamları illa ki var ama bunu bir romanda detaylıca okumak müthiş bir zevk. Birden fazla romanın tek bir kişi etrafından anlatılarak olayların karışma ihtimali de var diye düşünürseniz, düşünmeyin zira karışmak bir yana öyle bir bütünlük oluşuyor ki beklenen sonlar ile karşılaşılan sonlar tam ters köşe ediyor okuyucusunu.
Sindey Orr, ölümcül hastalıktan mucizevi bir şekilde kurtulan ve evine, karısının yanına tekrar dönen kalemi kuvvetli bir yazardır. Nekahet süresi boyunca iyileşmek için verdiği gayret ona yaşadığı dünyanın ve yakın çevresinin, bildikleri ve sonradan analiz ettikleri ile alt üst bir ilişkiye girmesine neden olur. Nekahet süresince tekrar yazabileceğini düşünmezken ani bir kararla bir kırtasiyeden aldığı yazma gereçleri arasında karşılaştığı Portekiz ürünü bir defter, ona tekrar yazabilme hakkında bir kuvvet ve inanç verir. Buraya kadar geçen sürede hem kırtasiye ve kırtasiyeci hem de aldığı bu yeni defter için ayrı bir hikaye bulunur kitapta. Özellikle mavi deftere yazmaya çalıştığı yeniden kurgu bir roman için, okurken merakla beklenen son bölüme hayal kırıklığı yaratacak derecede önem vermemesi
Reklam
Reklam