melih erpulat
@neonkid
DEU da Grafik Resimleme okuyan, toplam 4 saatlik okul yolunda ise fazladan bir sayfa okumak ile uyumak arasında gidip gelen masum bir öğrenci ve sanatçı aday adayı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Özet İncelemeEdebiyat
İlk kitaba göre daha heyecanlı başlayan, ortalarda tempo sıkıntısı yüzünden biraz sıkan ama son 200-150 sayfa bunu ciddi bi şekilde telafi eden bir kitaptı.
Bize verilen hikayeler yer yer sadeliği ve ilginç olmaması yüzünden ciddi şekilde beni okurken sıktı ve kendime “neden burası var, burası cidden lazım mı?” tarzında sorular sorarken buldum. Çoğunlukla buna cevap da bulamadım lakin sonraki kitaplar için önemli karakterleri ve olaylar için zemin hazırladıkları çok belliydi ki bu da kitabın en büyük eksiği olmuş. Sonraki kitaplara zemin olsun hissi kitabın aşırı heyecanlı ve merak uyandıran “plot” hikayesi çoğu zaman önemsiz kalıyor. Karakterler başka olaylar ile ilgilenirken “yalnız boru var abi unutmayalım onu” diyip ana yolculuğa geri dönüyorlar ta ki başka bir olay olana kadar. Bu durum sürekli karşımıza çıktığı için aşırı tekrar, başlarda iyi işlenmiş ama bi süre sonra “hadi be siz de bi karar verin ne halt yapacaksanız yapın” dememe sebeb oldu.
Kitabın bir diğer sıkıntısı ise P.O.V değişimeleri. Kitabı okurken normal metinmiş gibi bir sonra ki paragraf başı başka bir karakterin görüşüne geçiyor. Fazladan bir satır aralığı veyahut bir işaret yok. Buna ancak kitabın bitmesine son 200 sayfa kala alışabildim. Bu editöryer bir “hata” mı orjinal metinde de böyle mi bilmiyorum ama bir kez daha enter tuşuna basmak bu kadar zor olmamalı.
— 8 saat kitabı bitirmek için uyumadım ve sabah 7.59 şu an, uyumam lazım. bahsetmek istediğim bi iki konu daha var onları da sonra unutmaz veya üşenmez isem yazıcam.
Katilbot İle Zorunlu Netflix Arası
Tüm Sistemler Çöktü ile 
Yapay Koşullanma sonrası iki kitabında iyi olan yerlerini alıp üstüne daha da iyi bir şekilde 
Martha Wells yardırmış resmen.
Karakter işleyişi çok iyi, karakterlerin keskin kişilikleri yüzünden aldıkları kararlar (MİKİ özellikle) belirli bir gerilim katıyor ve varolan gerilimi daha da arttırıyor. Yeni makineler ile karşılaşıp onların terörünü sansürsüz bir şekilde dehşet ile bize veriyor kitap.
İlk dört kitaba yayılan ana hikayeyi finalden önce güzel toparlamış. (tabii 5.kitap novella olmadığı için böyle bir varsayımda bulunuyorum.) Hikayenin işlenişi şimdiye kadar en iyisi olmasa da tarzı ile öne çıkıyor. Daha fazlası spoiler olacağı için bu kadarı yeter bence.
Gelelim tüm katilbot serisinin (ilk üç novella) eksikliğine; gri karakter yok. Ya iyi yada kötü var. Bu iyi ve kötülerin motivleri genelde “çünkü iyilik ve çünkü para o yüzden kötüyüz” dışına çıkabilmiş de değil. Gri diyebileceğimiz tek karakter katilbot bu da biraz can sıkıcı.
Bu kitabın ise 10 değilde 9 olmasının bir diğer sebebi ise yazılan aksiyon sahnesinin önceden betimlemelerde az verildiği için eksik hissettiren kaçış kısmı. Bazı yerlerde karakterler burdaydı sonra buraya geçtiler arada şu kadar mesafa vardı gibiküçük detayların eksikliğinden takip etmekte yer yer güçlük çektim. Fakat son sayfalarının temposu bunu hemen telafi etse de tempo sıkıntısına yol açabiliyor olması gözden kaçmamalı.Edebiyat
Tüm Sistemler Çöktü ile Yapay Koşullanma sonrası iki kitabında iyi olan yerlerini alıp üstüne daha da iyi bir şekilde Martha Wells yardırmış resmen.
Karakter işleyişi çok iyi, karakterlerin keskin kişilikleri yüzünden aldıkları kararlar (MİKİ özellikle) belirli bir gerilim katıyor ve varolan gerilimi daha da arttırıyor. Yeni makineler ile karşılaşıp onların terörünü sansürsüz bir şekilde dehşet ile bize veriyor kitap.
İlk dört kitaba yayılan ana hikayeyi finalden önce güzel toparlamış. (tabii 5.kitap novella olmadığı için böyle bir varsayımda bulunuyorum.) Hikayenin işlenişi şimdiye kadar en iyisi olmasa da tarzı ile öne çıkıyor. Daha fazlası spoiler olacağı için bu kadarı yeter bence.
Gelelim tüm katilbot serisinin (ilk üç novella) eksikliğine; gri karakter yok. Ya iyi yada kötü var. Bu iyi ve kötülerin motivleri genelde “çünkü iyilik ve çünkü para o yüzden kötüyüz” dışına çıkabilmiş de değil. Gri diyebileceğimiz tek karakter katilbot bu da biraz can sıkıcı.
Bu kitabın ise 10 değilde 9 olmasının bir diğer sebebi ise yazılan aksiyon sahnesinin önceden betimlemelerde az verildiği için eksik hissettiren kaçış kısmı. Bazı yerlerde karakterler burdaydı sonra buraya geçtiler arada şu kadar mesafa vardı gibiküçük detayların eksikliğinden takip etmekte yer yer güçlük çektim. Fakat son sayfalarının temposu bunu hemen telafi etse de tempo sıkıntısına yol açabiliyor olması gözden kaçmamalı.