Çok çaresizim!
Çok!
Gözümü kapatıyorum sen,
Açıyorum sen…
Hayalim sen,
Gerçeğim sen,
Hep sen, her yerde sen..
Hâl böyleyken,
Gönül penceresinden, ansızın bakıp gittiğinde,
Bile bile yarattığın enkazın altındaki yüreğin,ne kadar acıdığını,
Keşke harbiden bilebilsen…
Ellerinin, ellerin olduğu şimdiki zaman bana ne kadar imkânsızsan,
Ellerini tutarak tutuştuğum “di”li geçmişte de o kadar hayaldin..
Belki….
Yok!
Belki değil.
Bil ki
bu sebepten.