Koşuyoruz. Ölüme doğru koştuğumuzu biliyor, fakat duramıyor, koşuyoruz…
Sayfa 143
Şu Kayalı Bahçe’nin tablosu gibi özgür bir yüreğim olsun!..
Sayfa 286
Aşk, Tanrı’nın canı ve Yeryüzü’ndeki soluğudur!
Canı nerede isterse orada insanların üzerine iner. Raks gibi, din, açlık, katliâm gibi .. Bize sormaz..
Sayfa 253
Kadının yüreği, hiçbir zaman kapanmayan bir yaradır; ona dokunursan, bu dokunuş bir tüyle bile olsa, acısından bağırır.
Sayfa 240
Burada şehvet bireyin sınırlarını parçalar, insan çığlını aşar, köke ulaşır: yani hayvana, bitkiye, ölüme..
Sayfa 135