Alev ve ecel gelmeden önce, vakit bulursam alevi ışık yapayım da ecel geldiği zaman benden alacak bir şey bulamasın. Çünkü benim en büyük isteğim bu olmuştur: Ecele, benden alacağı hiçbir şey bırakmamak; sadece biraz kemik…
Sayfa 23
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İçimde taşıdığım korkunç yükün uluyuşunu duydukça korkuya kapılıyordum. Ben hiçbir zaman kurtulamayacak mıyım? İçim hiçbir zaman arınmayacak mı?
Sayfa 21
İçimizde kat kat karanlıklar, boğuk haykırışlar, tüylü aç canavarlar var… Demek ki hiçbir şey ölmüyor mu? Biz yaşadıkça, bütün insan öncesi geceler ve mehtaplar ve yüzyıllar öncesinin açlıkları, susuzluk ve acıları yaşayacak, acıkacak, susayacak, bizimle birlikte acı çekecekler.
Sayfa 21
Koyu, huzursuzluk verici, dayanılmaz bir sessizlik vardı. Binlerce yüzyıl önce, Tanrı böylesine bir sessizliğe dayanamayıp da çamuru eline alarak insanları yaratmaya başlamadan önce de böyle olmalıydı.
Sayfa 20
Peki ya öldüğünde?
Ve öldüğünde
Kimse gelmeyecek sana ağlamak için
Kara gözyaşlarıyla sana can vermeye
Kimse, kimse gelmeyecek…
Ne bir okşama, ne bir söz, ne de bir dua…
Yapayalnız olacaksın. Ve gecenin ortasında.
Yıldızlar parlamayacak… Duyamayacaksın toprağı da.
Fivos Genaris
Sayfa 197
