YOLCULUK
Rıfkı Melûl Meriç'e
Ne var ki yolculukta
Her sefer ağlatır beni,
Ben ki yalnızım bu dünyada?
Bir sabah kızıllığında
Yola çıkarım Uzunköprü'den.
Yaylının atları şıngır mıngır,
Arabacım on dört yaşında,
Dizi dizime değer bir tazenin,
Çarşaflı, ama hafifmeşrep;
Gönlüm şen olmalı değil mi?
Nerdee!...
Söyleyin, ne var bu yolculukta?
Orhan Veli Kanık
Orhan Veli KanıkReklam
Nerdee eski sevgiler..
"Çok sevmemeli kimseyi
Böyle Sevdaların zamanı değil çünkü
Hele ki Sevip de Sevdası uğruna ölebilen o eski zamanlardan hiç değil
Ne bir selamı kaldırır oldu, ne de doğru bir kelam Sayar oldu bu devrin insanları
Bir merhaba ya sığdırır olduk Duygulardan yoksun insanlığımızı
Bir mesaja gelen naber lere sevinir olduk çaresiz!
Mektuplarımız vardı mesela, elle yazılan
En sevdiğimiz kitabın sayfa aralarında!
Gidenin ardından yas tutulmuyor, ayrılık acısı birkaç hafta dahi sürmüyor
Ne şarkılarda aranır oldu gidenler, ne de şiirleri konu oldu kaybedilenler
Sevmeyi bilenlerin değer görmediği, sahte Sevdaların omuzlarda taşındı Zavallı bir devir
Giderlerin acısını gelenlere kapatan bir"
Batı’nın gözünde Ortadoğu…
Batı, gözünü kanla beslenen bir dürbüne dayamış durumda…Merceğinde savaş var, yıkım var, sömürü var. Doğu’ya bakıyor ama görmek istediği hakikat değil ,görmek istediği zenginlik, toprak, enerji ve hayat. O dürbünün arkasında ateş yanıyor, şehirler kül oluyor, çocuklar yetim kalıyor, topraklar mezara dönüşüyor. Doğu’nun önünde ise bir kapı var..Adı “medeniyet” ve adı Batı... Ama nerdee bu boş bir sanı !…
Reklam
Reklam