Aşkın o kadar aşkın ki bu beden denizimde
Sandalları vurur kıyıya limanımdan alacaklı gibi.
Taşkın taşkın üstüne bu zavallı köyümde
Yanan evlerimi söndürür söndürmesine de
Yıkar geçer evim dediğim tek katlı, bahçesiz, korkuluksuz, çöplük kulübemi bir nefeste.
Deprem deprem üstüne bu serseri gönlümde
Afetler afet üstüne işte. Ama ne anlar olmadıkça afetler senin gönlünde de; gel de söyle, sen de şöyle ” haklısın”. Ama neredeee??
Ş.Akan