Uzun zamandır kendimi hep gözüm kapıdayken buluyorum. En ufak bir tıkırtı da keşke gitsem buralardan diyorum. Bu evden, bu insanlardan, bu şehirden, bu ortamdan, bu aileden. Kimseyi tanımamış olmayı istiyorum. Keşke yer yüzündeki tek bir insanla bile muhabbetim olmasaydı diye düşünmekten alıkoyamıyorum kendimi.
Bir ben bulamadım bu alemde yerimi. Bir ben eksik kaldım. Bir benim gözüm yollarda kaldı sanki...
Tek bildiğim; bu alemden, bu diyardan, buradan gitmek. Kötü anılarımın olduğu her yeri, herkesi terketmek.
Ansızın ve bir gece... Çünkü ben nereye ait olduğumu bulamadan iyileşemeyeceğim.
Ben sanırım hiç bir zaman İyileşemeyeceğim.