Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme
Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar
Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda
İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda
Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar
Biz bunun için mi geldik.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Bulutlar bir hırka olsaydı" dedim, ne güzel yağmurla dolaşırdım yeryüzünü.
Nereye gitsem yeşillik açardı, bereket olurdu ama buluttan yapılmış hırkam yok.
Sonra "Her düğmesinde bir acı olsa, her düğmesinde bir ağıt olsa gözyaşım yeter miydi?" diye düşündüm.
Ya da boyum bu kadar ağıt biriktiren birisi için kısa kalmaz mıydı? Elbette kalırdı.
Ama umudu çağırmak zorundayız.
Hem de bir ilkbahar gibi; yılmadan kar, kış, soğuk demeden.
Ben umudu ilkbahar gibi taşımak istiyorum.
Hem ağıt ve umut birbirinin kardeşidir.
Ağlamayan bir göz, bir kalbi güldüremez.
Bu yüzden dünyadaki bütün evlerin pencereleriyle ağlamak istedim.
Ya da bütün yollarla kavuşmak istedim.
Umarım bir gün kalbimiz hırkasını giyer ve kırklara karışır.
Bütün resimler sana benziyor
Hayret
Bütün aynalarda sen varsın
Nereye gitsem peşimden geliyorsun
Şimdi sigarasın dudaklarımda
Biraz sonra beyaz bir kağıt
Ve akşam içtiğim bir kadeh içki olacaksın
Kim işitir
nasıl kemirir içimi
acılar?
Yalnız sen bilirsin, yalnız sen
gönlümün nasıl parçalandığını
nasıl titrediğini, hangi istekle kıvrandığını!
Nereye gitsem, n'etsem, ne yapsam
bir sızı, bir sızı içimde
sızlayıp duruyor nah şuram.
Nasıl yalnızım ah, nasıl yalnız,
ağlıyorum, ağlıyorum, ağlıyorum
kalbim parçalanıyor amansız!