nehir
@nerhie
2023ün başından beri okuduklarımı girdiğim zattiri zort zort hesabıma hoşgeldiniz gt yapıyorum
Şu anda okuduğu kitap
sapphic sappho
bir lezbiyen sapphic olarak sappho okumam gereken vakit gelmişti. kadınları seven kadınlar anlamına gelen sapphic kelimesinin sapphodan geldiğini ve bu yüzden yaşadığı lesbos adası (türkçesi midilli adası) lezbiyen kelimesinin kökenidir. kitapda da yazdığı şiirler genelde kadınlar hakkındadır. hatta evlendiği adamın isminin çevirisi "dick allcocks from man island" olduğu için insanlar uydurma olduğunu düşünüyor yani tam bir lezbiyem ikon diyebiliriz. yönelimi bir yana bilinen ilk kadın şairlerdendir ve plato kendisini ilham perisi olarak tanımlamıştır.
kitap hakkında inceleme gelirsem evet çoğu şiir bölük kısa kısa ama yine de güzel ve anlamlı betedeyse hepsi, özellikle üç şiiri aşırı çok sevdim . tek oturuşta bitirebilirsiniz gayet güzeldi keşke şiirleri günümüze tam olarak ulaşabilseydi
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Oscar Wilde ve "Self-Insert" Kitapları
oscar wilde ve "self-insert"leri yine şaşırtmadı aynı şekilde dorian grayin porteai de öyleydi basil kendisi ama dışardan insanlar onu henry sanıyor. basil,shakespeare ve oscar wilde'ın ortal noktaları sarışın şerefsiz ama çok güzel genç erkeklere aşık olup acı çekmeleri lol. shakespearein sonelerine ilginiz varsa kesinlikle okumalısınız şajhsen benim yoktu ama bu kitaptan sonra soneleri okumayı düşünüyorum.
sonelere ilginiz yoksa veya shakespearein 100 sayfa boyunca eşçinsel olduğunun kanıdını kurgusallaştırılmış şekilde okumayı sevmeyecekseniz
ama shakepeare gerçekten meyveliymiş lol,
kuirseniz kesinlikle okuyun
türkçeye çevrilmiş kuir içerikli kitapları okumayı seviyorum ve bu yüzden uzun süredir epey popüler olan akhilleusun şarkısını merak ediyordum. inceleme spoiler içerir. kitabın ilk başları biraz sıksa da patroklos akhilleusla tanışınca kitap akmaya başlıyor kesinlikle ama son ~100 sayfada akhilleusa sinir olmaktan zor okudum MAL ya gururu ve şöhreti için hayatının aşkını satıyor sonra onu öldürünce de zır zır ağlıyor yazık patroklosa. çocuk ölünce bile rahat edemedi sonraki dünyaya geçemedi herhalde en son da bu dangalak akhilleusun anası acıyıp mezar taşına ismini yazmasa sinirden kitabı yerdim. beni şu deidamei? adından emin değilim akhilleusun çocuğunun annesi olan prensesi diyorum, ve patroklos arasındaki sahne manyak irite etti ve soğuttu NEDEN gerek yoktu. kuir kitaplarda illa karşı cinsten biri araya girmek zorunda mı en sevmediğim şey. akhilleus afedersiniz oç olmasa ne güzel dağda patroklosla yaşlanıp ölürlerdi ama angst şart hocam fluff değil sonuçta. he beni ilyada ve oddysia okumayı ikna etti mi, etti.
yine de genel olarak bakınca çok güzel yazılmış bir kitaptı ama ouan düşülebilcrk yerler vardı 7/10
kitabı ilk bölümde "bu ne ya hep suç işleyip durcaklar mı bu veletler" diyip bırakmamanız gerekiyor inanın ilk bölüm öyle sadece ;)
kitabı hassas biriyseniz okumanızı tavsiye etmem
bundan sonrası spoiler var, özellikle de alexin plakçıdaki küçük kızları eve getirdiği kısımı okuduktan sonra duvarla bi 15dk bakıştım alexten nefret ederek, alex karakteri gerçekten de afedersiniz de orospu çocuğu zaten. dev-tutta alexe yapılanlar işkence miydi? işkenceydi ama hak ediyor muydu hak ediyordu fakat bu sizin etik ve ceza hukuku anlayışınıza göre değişir kitap da bunu sorgulatıyor zaten. şahsen özellikle son bölmün çok aceleye getirildiğini düşünüyorum bu kadar grafik +18 sayılabilcek bir kitabın "hepimiz gençtik yaptık bir şeyler ben artık sıkıldım artık iyi aile babası olcam" modunda bitmesi bi tık hayal kırıklığı yapmadı değil AMA bu da yine sizin yorumlamanıza kalmış bir şey, çetenin diğer üyeleri gibi alex de nihayetinde yanlızca artık sıkıldığı ve büyüdüğünü düşündüğü için yaptığı serserilikleri bırakıyor, ahlaki açıdan düzeldiği için değil.
Yabancılaşma
kitap boyunca ozellikle de ilk kisimda sanki meursaulti bir robot gibi yanlizca disindaki olaylari izlemesini okumak depersonalizasyon hissini bana nedense cok fazla hissettirdi. sanki bir video oyununda onemsiz yan bir karakteri yonetiyormuscasina yasiyordu hayati tepkisiz ruhsuz ve kendine yabancilasmis sekilde. ikinci kisimda absurdizm temasi daha agir basiyor hayatin absurtlugunu tam olarak ele aliyor. en sevdigim felsefi goruslerden biri absurdizm oldugu icin kitabi bitirince tavana yarim saat baktim kaldim cunku meursaultin son dusunceleri kendimi oldurmememin sayili sebeplerinden biri, hayat bu kadar berbat absurt bile olsa yasanmaya deger olucegimizi bilmemize eninde sonunda olcegimiz gercegine ragmen. umalim ki idamimizda bolca izleyici olsun