Dünyada birlikte olmam, sarılmam gereken tek kişi vardı, hayatımın tek merkezi başka bir yerdeydi ve kaba oyalanmalarla boşu boşuna kendimi kandırmam hem kendime, hem ona saygısızlıktı.
“Hayattan korkuyorum galiba doktor bey.”
Bir daha ziyaretine gitmediğim ruh doktorum, son söz olarak “Hayattan korkmayın Kemal Bey!” diyerek uğurladı beni.