Ne zaman ormanlar, benim büyüdüğüm topraklar geride kalsa içimi bir hüzün kaplar. Toprak evler, geçmişi olmayan ilçeler örümcek ağları ve sessizlikle dolu gibidir! Bugüne kadar ben, doğanın ve o zamanlar kaybettiğim soğuk ormanların bir şairi olarak kaldım.
Sevmiyorum dememden bileceksin sevdiğimi,
Yaşamın iki yüzü olmasından gelir bu,
Söz bir kanattır sessizlikten gelen,
Soğuk değil midir ateşin bir yarısı...