Nesarf

Başkalarının savaşının patladığı anda ben kendiminkinde yenilmiştim.
Sayfa 128·Kitabı okudu
Reklam
Hayalini kurduğumuz bu geleceği bizim göremeyeceğimizi biliyorduk artık. Belki çocuklarımız. Belki bir çocuğumuz olacağı için ufkun ötesine bakmaya gücümüz hala yetiyordu.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Yarınlar ne kadar karanlıksa, yarından ötesi o kadar aydınlıktı.
Sayfa 121·Kitabı okudu
Zaman zaman kardeşim bir kurt, diye geçirmişimdir aklımdan. Bu doğru değil. Bir kurt sadece hayatta kalmak ya da özgürlüğünü kaybetmemek için savaşır. Tehdit edilmediği sürece, gururla, insanın yüreğini titreterek kendi yoluna gider. Kardeşimi daha çok yabanileşmiş köpeklere benzetebilirim. İçinde büyüdükleri eve hem özler hem de ondan nefret ederler. Hayat çizgilerinin özünde hep bir yara vardır: terk edilmişlik, ihanet ya da nankörlük. Bu yarayla onlar ikinci kez doğarlar; gerisi yalandır. Kardeşimle benim aramda dengi dengine savaş olamazdı. Kaçmayı seçtim. Evet, kaçış doğru kelime bu.
Sayfa 119·Kitabı okudu
Onun tırnakları ve dişleri giderek uzarken ben de böyle olmadı. Hep el üstünde tutulduğumdan tek savaşmak zorunda kalmadım.
Sayfa 119·Kitabı okudu
Reklam