Nesarf
@nes_arf
"Derdi olan insan okur, derdi olmayan da okuyarak dert sahibi olur."
119 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Zira yaşamaktan duyduğum ızdırap da sanki biraz yaşayamamaktan gibiydi. Ya da onu görememekten, dışarıda kalmaktan, ayrı olmaktan ve onun mevcudiyetini hep hissedip kabul görmemekten.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kimin ne olduğunu eskisi gibi bir bakışta sezemiyordum.
Başka insanları bir şey sandığım anlaşılmasın, kendini bir şey sanmayan başkasını hiç saymaz. Başkasına kıymet vermek (vermeye, verir görünmeye razı olmak da denebilir) için önce bir doymak, taltif edilmek, şu diken diken tüylerin yatıştırılması gerek ki dönüp başkasına da eh fena değil diyebileyim. Bunu diyebilenler bir ağız birliği etmişçesine cehennem çukurundan bir vesile uzaklaşmış, kısmen de olsa rahata ermiş, şimdi, tüm bunlardan sonra her şeye karşı müsamahakar, olmuş, durmuş oturmuş halin tatlısını yemeye geçmiş, aslında başka da hiçbir şeyi değişmemiş insanlardır. Buna da olgunluk deniyor.
Otuz yedi yaşına geldiğimde kendime kendi gözümle mi, başkalarının gözü ile mi bakacağımı, hangisinin daha az tahripkar olduğunu sezemez hale gelmiştim.
"İnsanlar bir şey görmüyor,anlamıyor," diye şikayet edene şaşarım, kim görülmek anlaşılmak ister ki, gördüğünü kucaklayabilecek kim var ki, bir de görülmekten söz edilebiliyor. Böyle bir hayalet gibi hiç olmadığın şekillerde algılanıp geçip gitmek,içinde gizli, sonsuz bir ağrıyla yaşamak... başka çaresi var mı?