Neşe Güneş

"Bir yere giderken başımız bir sürü şey gelebilir, yollar bizi yorabilir, hava bizi üşütebilir ve hatta terletebilir, ayağımıza taşlar takılabilir, böcekler bizi ısırabilir, rüzgar bizi savurabilir. Karşımıza insanlar çıkabilir, aşık olabiliriz ve hatta terk edilebiliriz. İnsanlar bizi güldürebilir, ağlatabilir. Birileri bizi mutlu edebilir ve hatta üzebilir. Bazen yürür bazen koşar ama bazen dizlerimizin üstüne yığılıp kalabiliriz. Bir yere gitmeye karar veririz, yola çıkarız, ama o yolun sonuna bazen ulaşamayabiliriz. Ama bunun bir önemi var mı? Çünkü yol bizim onun sonuna ulaşabilmek için yaptığımız her şeye şahit, yollar bizim üstümüzden geçerken çektiğimiz acılara, döktüğümüz gözyaşlarına şahit. Varsın ulaşamasın ayaklarımız o yolun sonuna. O yollarda düşmek bile güzel."
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Seni hep burada bekliyor olacağım İzmir. Seni bana getiriyorlar diye otobüs terminallerini, tren garlarını, havalimanlarını seveceğim. Seni benden ayırıyolar diye onlardan nefret edeceğim. Ama her zaman içlerine girecek seni saatlerce bekleyeceğim..." "Hoşça kal Ege... Beni beklemesen bile ben hep sana geleceğim..."
"İmkânsızın hayalini kurmak istemem." Yazdım. Çevrimiçi... Yazıyor... "Hayalini kurmadığın her şey imkânsız olarak kalır."
'Hiçbir zaman içinde bulunamayacağımız fotoğraflar, asla önünde duramayacağımız binalar, adım atma ihtimalimizin dahi olmadığı merdivenler. Binemeyeceğimiz trenler, alamayacağımız biletler, gidemeyeceğimiz şehirler. Sokakta yürürken karşılaşma ihtimalimizin olmadığı insanlar, asla duyamayacağımız cümleler, gelmeyecek günler geçmeyecek yıllar...'
Onun sessizliği, yüz binlerce insanın cümlelerinden daha güzeldi.