Denize dalan tüm yaratıklar arasında, en derinlere inen sensin.
Şu dünyanın temellerinde gezinmişsin.
Sen ki dünyaları kahrından çatlayacak şeyler gördün.
Gene de tek bir söz söylemiyorsun.
Neden durup dururken, eğlencesine, birine yumruk patlatmıyoruz? İlkel toplumlar yapar bunu. Çocukken biz de yaptık. Yapınca ceza aldık. O yüzden şiddeti aklımızdan çıkardık. Çocukken, karanlıkta canavar var sanırdık. İlkel toplumlar da, gece tekinsiz ruhların dolaştığına inanırlar. Fakat pek çok karanlık odaya girdik ve hiçbir şey bizi yemedi. "Karanlıkta tehlike yok," diye düşünmeyi kanıksadık. Çekirdek çitlemeye alışır gibi bir çerçevede düşünmeye alışmışız. Adına sağduyu diyoruz. Delilerden farkımız bu huydan ibaret.