Güzel için özsel olan dolayımsız ihtişamının mevcudiyeti değil, hava karardıktan sonra da devam eden kızıllık gibi olmuş olanın kalan ışıltısının hatırlanmasıdır.
Faust'un yakarışı "Çok güzelsin gitme kal." [Verweile doch, du bist so schön.]
güzelin önemli bir yönünü ortaya çıkarmaktadır. Çünkü güzel durup kalmaya [verwilen] davet etmektedir.
Öznenin merkez pozisyonunu sarsacak güzel tecrübesi günümüzde mümkün değildir. Güzelliğin kendisi pornografik hâle gelmiştir, dolayısıyla gayri-estetik bir şeydir.
Her türlü aşkınlığını, ehemmiyetini ve anlamlılığını yitirmiştir...