Nesrin
@nesrinmdn
Avaramu!
Hikayeye göre adam, kadını çok seviyor, sevdikçe ruhu büyüyor, eve sığmıyor…
Bülbülün çilesi, yazarın zulası…
İnceden sarma bir sigara, inceden bir bardak…
Hicran isimli bir yara, tuhaf isimli bir roman…
Kafamız iyi, açmayın kapağı, biz böyle iyiyiz.
İlhami Algör, alelacayip aşkların ve oyunbazlığın, hüzünlü dolambaçların yazarı…” diyor. Ve sizi böyle bir kesitle karşılıyor… Farklı ve güzel bir kitap. Müzeyyen artık hepimiz için derin bir tutku…
Reklam
Uzun zamandır okuduğum en güzel kitaplardan biri Dedemin Bakkalı. Yetişkinlerin gözünden çocuk işte; aklı ermez, fikri yetmez, bütün işi gücü oyun, yaramazlık, hiç bir şeye üzülmez…
İş öyle değil abiler, ablalar! Çocuk deyip geçmeyin!
Takdir görülecek bir şey yapıldığında da, aksi durumlarda da; “kime çektin sen yavrum?” Sorusunun muhatabı çocuklar… Övünülecek bir şey olduğun da kendisine, yerilecek bir şey olduğunda başkasına benzetilen çocuklar.
Kitabımızın kahramanı anlaşılmamanın, farketilmemenin, dahiyane fikirlerinin etrafında kabul görülmemesinden şikayetçi, çok da haklı bir isyanla şöyle diyor yetişkinlere; Okuyacağım, sınıf birincisi olacağım, hatta okul birincisi olacağım. Üniversiteye de giderim. Hepsinin ağzı açık kalır. Görür onlar… Hani hep bana ‘Sen kime çektin?’ Diye çemkirip duruyorlar ya… İşte o gün sıraya girecekler, ‘Bana çektin, aynı bensin, bana çok benziyorsun’ diyecekler…
Türklük aleminin çok güzel değerleri var adından övünçle bahsedeceği; Mevlana, Yunus Emre, Nesimi, Hallacı Mansur, Hacı Bektaşi Veli, Karacaoğlan ve niceleri… Nasreddin hoca da onlardan biri, hepimizin moral hocası, kıvrak zekasıyla, neşesiyle, engin hoşgörüsüyle, hazırcevap oluşuyla…
Fıkralar ile ilgili yüzlerce tarif vermek mümkündür; ancak bizim gayemiz Nasreddin Hoca.
Hoca halk muhayyilesinde evi, karısı, komşusu, çocuğu, talebesi, eşeği ve bütün çevresi ile gerçekten yaşayan bir kimsedir. Kitaba konu olan fıkralar da geçmişten bu güne söylenegelir.
Kitabı oluşturan fıkralar hem güldürüyor hem düşündürüyor…
Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; pireler berber, develer tellal iken, ben anamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken bir karı koca varmış… Böyle başlardı masallara ailenin ileri gelenleri, bütün çoçuklar başına toplanır, iri iri açılmış kocaman gözleri ve can kulağı ile dinlerlerdi onların ağzından dökülecek her şeyi. Anadolu masallarında tema bellidir hep iyiliğe, doğruluğa, mertliğe ve hakkaniyete çıkar masalların sonu. Kötüyü de işler elbette, ama masalın sonunda kötü cezasını çeker iyi hakkını alır, adalet yerini bulur. Bir oh çeker insan masal bile olsa iyilik kazanmıştır.
Çocukluğunu özleyenler okusunlar, çocuklarına da okusunlar…
Sakız Sardunya sadece çocukların değil, yetişkinlerin de okuması gereken bir çocuk kitabı. Çocukların düşündüğünüzden çok daha akıllı ve onların gözünden konuşmalarınız hatta mimiklerinizin bile ne anlam ifade ettiği ve onların buna ne anlam yüklediği… Çocuklarının okuma alışkanlığı edinmesini isteyen ebeveynlerin çocukları için edinmesi gereken kalbi yumoş yumoş eden sıcacık bir kitap.
Reklam