Nesrin
@nesrinmdn
Avaramu!
Hikayeye göre adam, kadını çok seviyor, sevdikçe ruhu büyüyor, eve sığmıyor…
Bülbülün çilesi, yazarın zulası…
İnceden sarma bir sigara, inceden bir bardak…
Hicran isimli bir yara, tuhaf isimli bir roman…
Kafamız iyi, açmayın kapağı, biz böyle iyiyiz.
İlhami Algör, alelacayip aşkların ve oyunbazlığın, hüzünlü dolambaçların yazarı…” diyor. Ve sizi böyle bir kesitle karşılıyor… Farklı ve güzel bir kitap. Müzeyyen artık hepimiz için derin bir tutku…
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Nereye gidiyorsun çocuk,” dedim içimden, “büyümeye mi?”
Tarih, bunu on yedi bin dilde yazmıştı ki, bazı şeylerin bir saatten sonra davası olmazdı. Fakat konu Müzeyyen olunca, ben tarihi falan takmazdım. Nitekim, konuya uygun düşen tarih de beni takmayacaktı.
“Ey güzel Allah’ım,” dedim, “sen beni koru.” Kimsenin beni koruyacak hali yoktu.