Herkese yetişmeye çalışırken kendine geç kalmak ve sınır koyamamak, zamanla alanının daralmasına neden olur. İnsanlar genellikle sınır koymadığın için seni suçlamaz, sadece bulduğun alanı kullanırlar; kendini nasıl konumlandırdığın onların bakışını belirler. Sınır, insanın kendine duyduğu saygının dışa vurumudur; savunulmayan her alan başkaları tarafından doldurulur ve bu durum içten içe öfkeye neden olur. Sınır, ilişkileri koruyan bir çerçevedir; sen net olduğunda belirsizlik azalır ve saygı artar.