Daha kitabın ilk 50 sayfasını bitirmeden bile onlarca eleştiri getirilebilecek bir kitap. Örneğin mükemmelliğin tanrıdan gelirken kusurların mahlukatın kendi doğasından gelmesi ya da tanrının nedense zorunlu olması fikri? Bu dünyanın mükemmellik ve uyum içinde sürüp gittiği fikri de tamami ile bir saçmalık. Dünyanın da evrenin de mükemmel olmadığını ve uyum içinde olmadığını kuantum boyutu da dahil olmak üzere biliyoruz. Leibniz böyle bir kitap neden yazdı? Keşke sadece matematik ile uğraşşa idi dememek zor. Evet kendinden sonrakileri etkilemiş bir hazerfen ancak yaptığı ve yazdığı bu kitapta yenilikçi veya aydınlıkçı bir şey maalesef ki yok. Burada Leibniz maalesef ki felsefe yapmıyor. Taptığı putu icat ettiği değişik kavramlar ile bize inandırmaya çalışıyor bir nevi masal anlatıyor. Ayrıca ruh kavramının varlığına inanması da bir eleştiri konusudur. Nasıl ki tanrının varlığı veya yokluğu bilinmiyor ise ruhunda varlığı yokluğu bilinmiyor. Kimse fiziki olarak tanrının veya ruhun varlığını gösteremez. Bu şekilde fikirlerin oluşmasının belki de en büyük sebeplerinden birisi Platon'un idealar dünyası fikridir. Ancak artık bunun gibi fikirler çok eskidi diye tahmin ediyorum. 17.yy da yaşamış ve bu fikirleri oluşturmuş birisi kuantum evreninin varlığından vs habersiz o yüzden leibniz'in kitabı okunabilir düzeyde daha doğrusu dönemi anlamak için de okunabilir. 21. yy'da kozmolojik argüman gibi safsatalar ile ortaya çıkarsanız aklı başında insanlar size gülebilir hatta dalga geçebilir vs. Buna küçük bir örnek olarak insan kendisinden daha mükemmel daha kusursuz ve daha uyumlu olan bir varlık yarattı yani yapay zeka. insan da bu sebeple tanrıdır demek biraz aptal bir savunma olur. insan ömrünü uzatacak deneyler hastalıklara çözümler bulunurken ve geçmiş yüzyıllarda