Nevin Dayi
@nevindayi
43 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Siz gülleri koklamak uğruna yerdeki papatyaları eziyorsunuz. Ama ezdiğinize de degmiyor, çünkü gülün kokusunu içinize çekmiyorsunuz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Geçmiş ve geleceği birbirinden ayıran tek çizgi, içinde bulunduğumuz Under ve biz, çizginin kendisinden çok, onun birbirinden ayırdıkları ile ilgileniyorduk. Belki de hep o çizginin üzerinde durdugumuz için, o bizden bir parça gibi oluyordu. Oysa geçmiş, uğurladığımız bir misafir, gelecek ise henüz tanımadığınız bir yabancıya benziyordu.
Büyük ve güzel kanatlar, ancak onları taşıyabilecek bir gövde varsa işe yarar.
Gençliğinde ağaç dikmek ve diktiğin ağaca bakmak seni mutlu edebiliyorsa, yaşlılığında da o ağacın gölgesinde oturmaktan mutlu olursun.
Yaşam cömertti ona göre. Yok olanların kendisine bıraktığı mirası yutmuyor var olanlara sunuyordu. Bu sayede, kendi üretmediğimiz pek çok şeye sahip oluyorduk. Eğer biz de bir şeyler üretebiliyorsak, o zaman sahip olduklarımızı ve dünyaya bırakacaklarımızı artırabiliyorduk. Yalnızlık ise bu kadar varlıkla donatılmış bedenimizin, diğer canlılardan uzak olmasından başka bir şey değildi.